Blog Ester: uitgebroken veulens, grote ogen en gespitste oren

Nine, Maike, Nynke en Nina: wat een prachtig mooi koppeltje Friese merrieveulens. En nu ze allemaal gewend zijn en de hiërarchie een beetje bepaald is in de groep, is het al echt een hechte koppel. Een mooie rustige groep die alles samen doet: eten, slapen….alles gaat tegelijk. Wat heerlijk zei ik tegen René, de eigenaresse van Maike en de kleinschalige opfok. Maar blijkbaar had ik dat beter niet kunnen zeggen.

Over de draad

Nynke en Nina waren er net een week toen ze zoals gewoonlijk met zijn viertjes aan het grazen waren in het land, heel rustig. Maar wat kwam eraan langs de weg? Twee paarden met ruiters. Nynke en Nina vonden het prachtig en begonnen te draven langs het draad, de staart erop en met imposante passen richting de voorbijkomende paarden. In hun enthousiasme heeft één van de veulens waarschijnlijk het draad geraakt op het punt waar ze niet verder konden. Door de schrik tegen het bovenste draad gesprongen die hierdoor losschoot op de verbindingsplek zo’n 10 meter verderop. Het veulen stond hierdoor plotseling aan de andere kant van het draad. Het andere veulen bedacht zich niet en sprong over het onderste draad om maar veilig bij elkaar te zijn.

Grote ogen, gespitste oortjes

Gelukkig waren het rustige, ervaren ruiters. Maar ook al heb je nog zoveel ervaring dit wil je niet. Twee veulens over de draad, nog twee veulens in het land en dan ook nog de zorg over je eigen paarden. Hun eerste zorg was de twee losgebroken veulens. Die moesten niet richting de weg, maar hoe krijg je ze weer terug in het land? Ze springen natuurlijk niet vanzelf terug…
Ondertussen waren ook Nine en Maike wat dichterbij gekomen, maar in plaats van dat ze dachten wij gaan ook mee, leken ze eerder onder de indruk te zijn. Zij aan zij stonden ze midden in het land met grote ogen en gespitste oortjes naar dit hele schouwspel te kijken. De uitgebroken veulens bleven gelukkig na een paar rondjes draven rustig en de ruiters vonden een plek waar ze het draad los konden maken zodat ze de veulens met zijn vieren in de paddock konden zetten. Helaas ben je er zelf niet altijd bij, dus we zijn ze zo dankbaar!

Geen verwondingen, wel kreupel

Gelukkig was alles weer rustig en was het goed afgelopen. De draad was weer gerepareerd en alles leek goed. Tot de volgende morgen, toen Nina één van de uitgebroken veulens links voor kreupel liep. René heeft natuurlijk direct de eigenaresse ingelicht en haar en mij een filmpje gestuurd van Nina. In overleg met haar, haar dierenarts en Hessel hebben we besloten om het eerst even aan te kijken. Het was niet dik en ze had geen verwondingen. Maar helaas, het werd niet veel beter. De eigenaresse haalde haar op en maakte een afspraak met de kliniek voor foto’s. Daar ging Nina de trailer op, Nynke haar maatje waar ze altijd samen mee was, bleef achter.. Ze was dan ook onrustig en hinnikte nog een paar keer toen de trailer al uit het zicht was. Maar daarna was het klaar, Nine en Maike kwamen naast haar staan en de rust kwam terug.

Gelukkig…..

Afgelopen zaterdag moest Nina in de kliniek zijn. Wat een spanning echt niks aan, er spookt toch van alles door je hoofd. Het leek op belasting kreupelheid, dit zou betekenen dat het in het onderbeen moest zitten. Mogelijk een hoefbeentje gebroken tijdens hun uitstapje van de dag ervoor. Maar Hessel zei als dat zo zou zijn dan had ze het gisteren direct laten zien. Fracturen zijn er direct en geven ook direct klachten. Het was half 11. Ik kon niet meer wachten en vroeg aan zijn eigenaresse, en?? Helemaal goed? Niks aan de hand. Nina liep vanmorgen al bijna helemaal weer goed en de artsen hebben niks kunnen ontdekken. Ze hebben haar hoef schoongemaakt en een beetje bij bekapt en nu loopt ze weer goed! Wat een fantastisch nieuws, wat een opluchting. Nina blijft nog een paar dagen op rust staan en dan komt ze gauw weer bij ons terug.

Extra aandacht voor Nynke

Ondertussen heb ik Nynke natuurlijk extra aandacht gegeven, het was toch haar maatje die zomaar wegging. Zo schuw Nynke was toen ze kwam, zo knuffeling is ze nu al. Dat kan ook bijna niet anders met Nine en Maike in de buurt, die zijn zo mak en gek op knuffelen. Mooi om te zien dat ze ons steeds meer vertrouwt en hoe ze nu als de drie musketiers door het land lopen. Nog even en dan zijn ze weer een vierspan!
Een vierspan: eindelijk is het dan zover. Aankomende zaterdag gaat Hessel vierspan rijden. ‘De merries zijn er klaar voor zaterdag’, zei Hessel. Ze gaan samen met Stermerrie Hiske en ruin Wietse in het vierspan lopen. Wie had dat nou gedacht, onze beide Ster/fokmerries, 15 en 16 jaar, die vanaf hun derde alleen maar werden gebruikt als fokmerries nu samen voor de wagen, zo spannend!

Vorig artikelVideo najaarsregiovergadering 2020
Volgend artikelVideo’s en rapportage nieuwe jaargang hengsten